Laden Evenementen

Dit jaar is het thema:

De Roep van het Bos

Wij stellen ons de huidige leefwereld graag voor als een kathedraal die in brand staat. Maar het weefsel van het leven, dit evolutionaire avontuur dat alle soorten in de biosfeer samenweeft, is geen vaste en kwetsbare erfenis. Het is een dynamische kracht van regeneratie en voortdurende creatie. De levende wereld van vandaag is geen kathedraal in vlammen, maar een brand die dooft. (Baptiste Morizot, Rekindling the Embers of Life)

Dat is het onderwerp voor de Wereldpoppendag in 2023, aldus Dimitri Jageneau, algemeen secretaris van de UNIMA.

De verbeelding van een roep of vlucht, of gewoon het vinden van een toevluchtsoord waar de plaats van legendes, mythen en verhalen ons uitnodigt om te voelen en te gaan op dwaalwegen in het bos om open plekken, bronnen en frisheid te vinden. Het bos verzamelt bomen en hun bladeren, het herbergt het wilde en duurzame deel, het mysterieuze en duistere deel, het deel van risico, verlies en verlating, het deel van de gloed en de vergetelheid. Een gebied dat we nooit afmaken. Dit deel van het grondgebied is de plaats van adem en verbazing, een plaats waar lawaai overgaat in stilte, vogelgezang in muziek, angst in moed, de wereld in een raadsel. En toch is niets dichterbij, want de rand van het platteland en de eerste huizen zijn nooit ver weg. Afstanden vervagen, net als aanwijzingen. Zijn we altijd en al in een blauw bos? Er was eens een stuk hout dat sprak. Zo begint het verhaal van de beroemdste marionet, Pinocchio. Zijn we nog steeds Geppetto of vuurdieven?

Het bos is altijd in gevaar, want als hulpbron kan het een obstakel en (uiteindelijk) houtskool worden. Het bos en alles wat het uitdraagt aan verbeelding en dierlijkheid is een omgekeerde spiegel, van de stronk tot de majesteit van de herinnering. Het bos is het gezicht van de boom, en van zijn veelheid. Wij kijken niet alleen naar de bomen, de bomen kijken ook naar ons. In een bos, “wie kijkt wordt bekeken”, wie een stam aanraakt wordt door de stam aangeraakt, is dit de “tempel van levende zuilen”. Bossen bedekken uitgestrekte gebieden van niet-menselijke vrijheid. Takken en twijgen zijn krachten van warmte.

Wij nodigen u uit om een zijpad te nemen en te spelen met dennenappels en om wilde vruchten te plukken, waarbij u moet oppassen voor bessen en andere giftige paddenstoelen. Wij nodigen u uit om te luisteren naar de verhalen uit het verleden die de bossen vertellen. Wij nodigen u uit om nieuwe paden te ontdekken, zodat u nooit meer naar dezelfde plek terugkeert. Luister naar de verhalen en het gezang van de vogels. Wij nodigen u uit om de roep van het bos te ontdekken.
(vertaald vanuit het Frans met Deepl.com)

Dus: laat in een filmpje (maximaal 30 seconden) zonder geluid zien hoe jij invulling geeft aan dit thema. Alle filmpjes over de hele wereld worden verzameld en geplaatst op de site van de internationale UNIMA.

Stuur dat filmpje vóór 15 februari 2023 naar: web@unima.org
Om het verzenden (en ontvangen) te vergemakkelijken, kun je het filmpje het best via WeTransfer, Sendit, Dropbox of een soortgelijke site versturen.